zaczytani

Powolutku wchodziłyśmy w te książki. Na początku Mariannę chyba przytłaczał nadmiar szczegółów, brak wyrazistej historii. Otwierała, przeglądała szybko, zamykała. Ale z czasem zaczęło ją wciągać. Odkrywała, że tu pan ma okulary, tam chłopiec idzie z psem, tu dziewczynka lepi kulę ze śniegu, a na wieży wisi zegar. W końcu zaczęła też dostrzegać (z pomocą rodziców, oczywiście) mini opowieści – pani jest zła, bo chłopiec zbił jej śnieżką szybę, dzieci wchodzą po schodkach na basenie, żeby zjechać z wielkiej zjeżdżalni, pani z dzieckiem przystanęła, bo chce posłuchać, jak pan gra na flecie. I teraz sesje z książkami Mitgutscha wyglądają tak, że mała z marsem na czole tropi kolejne elementy, coś tam sobie dopowiada, naśladuje reakcje poszczególnych postaci.
To książki zabawne, nie starające się upraszczać rzeczywistości i sprowadzać jej do naiwnych wyobrażeń o naiwnej wyobraźni dziecka. Wieś to nie tylko sady, pola i śliczne chatki. To także oborniki, kombajny i inne maszyny. Miasto pełne jest samochodów, ludzie się tłoczą, na straganie można kupić i kożuchy, i części hydrauliczne. Na placu ktoś jedzie na wózku inwalidzkim, ubrany na czarno punk przechadza się ze szczurem na ramieniu, dwie pańcie starają się uspokoić wściekle obszczekujące się psy. Wyrysowane sytuacje przechodzą jedna w drugą, łączą się ze sobą, opowiadać można po prostu bez końca. I obie mamy z tego "czytania" przyjemność.

Tatarak 2011

Ta książka przypomina -  podłużnym formatem i ilustracjami - elementarz Falskiego. I właściwie, tak jak kiedyś elementarz, powinna być w każdym domu.

„Wiosna w Bullerbyn” jest kolejną z cyklu książek obrazkowych o gromadce dzieci mieszkającej na szwedzkiej wsi, przygotowaną przez Astrid Lindgren dla najmłodszych czytelników. Fabuła składa się z opisu prostych, codziennych zajęć - zbierania kwiatów, robienia przyjęcia na łące, chodzenia po błocie, puszczania łódeczek z kory. To świat bliski naturze, tchnący spokojem i harmonią. Dla miastowych dzieciaków ta książka będzie lekcją, dzięki której poznają życie na wsi (przyznaję, wyidealizowane) i rytm natury - w Bullerbyn wiosną można natknąć się na małego jeża, a w gospodarstwie rodzą się konie, krowy, owce i koty. 

Lubię oglądać kuchnię w Bullerbyn, narysowaną przez Ilon Wikland. Przez niedoknięte okno wpada wiatr i rozwiewa firanki, kociak bawi się zabawką na sznurku, szuflady są pootwierane, a nad westfalką suszy się mocno przybrudzona szmata.