Moje czytaj±ce dziecko jest dopiero w trzeciej klasie, a ju¿ szczerze nie znosi lektur szkolnych. Zaczê³o siê od Wojtka Stra¿aka. A im dalej tym gorzej.
"Nienawidzê lektur szkolnych, Anaruk g³upek z Grenlandii", mamrota³o dziecko pod nosem na przemian te dwa has³a, gdy czyta³o ksi±¿kê Centkiewicza. Dziecko co miesi±c wysup³uje 5 z³otych ze sk±pego, muszê rzec, kieszonkowego, ¿eby wspieraæ Fundacjê WWF w ratowaniu rysi, sprowadzaniu rysi z Estoniii do Puszczy Piskiej, nie mo¿e siê wiêc zachwyciæ bohaterstwem Anaruka w polowaniu na foki i inne zwierzêta. "Mamo ja nie mogê tego czytaæ, mam normalnie gulê w gardle, jak oni strzelaj± do m³odych fok." Wierzê jej, t³umaczê, ¿e oni musieli to robiæ, ¿eby prze¿yæ i przypominam jej (gram nieczysto) w tym miejscu, jak bez mrugniêcia powiek± czyta³a o okrucieñstwie Lorda Woldemorta (Lord jest czystym z³em! - brak logiki w mojej grze). A potem ka¿ê czytaæ dalej. Pocieszam j±, ¿e ma szczê¶cie, ¿e szybko czyta, niech pomy¶li, jakby siê namêczy³a, gdyby dalej duka³a.
Ja jestem jak najbardziej za ró¿norodno¶ci± w czytaniu, ale Mary jest chyba za ma³a na Anaruka. Teraz powinna mieæ czas na ugruntowanie rado¶ci czytania. A Ch³opiec z Grenlandii mo¿e powinien poczekaæ na jaki¶ projekt w pi±tej-szóstej klasie. Projekt "Jak ¿yli ludzie?" czy "Jak ¿yli nasi rówie¶nicy?", a tekst literacki koniecznie trzeba by wesprzeæ fragmentami popularnonukowymi i publicystycznymi. Wym±drzam siê, wiem.
