Znacie ten moment, kiedy na jaw wychodzi, ¿e zrobili¶cie co¶ z³ego i w ¶rodku czujecie nagle lodowate zimno? W³a¶nie taka sytuacja przytrafi³a siê Nusi, bohaterce serii ¶wietnych ksi±¿ek Piji Lindenbaum. Nusia jest jedn± z moich ulubionych bohaterek ksi±¿ek dla m³odszych dzieci. Boi siê przeskoczyæ przez strumyk, ale bawi siê w lesie z wilkami. Na nudnych wakacjach uczy p³ywaæ i karmi zu¿ytymi plasterkami owce. Tak bardzo chce mieæ rodzeñstwo, ¿e pewnego dnia pod jej domem zjawiaj± siê trzy ³osie, które wywracaj± uporz±dkowane ¿ycie dziewczynki do góry nogami. W swoich ksi±¿kach Lindenbaum p³ynnie przechodzi od ¶wiata rzeczywistego do dzieciêcych fantazji i na odwrót. Szwedzka autorka potrafi te¿ kapitalnie ws³uchiwaæ siê w dzieciêcy jêzyk i w oszczêdny sposób pokazaæ nieskrêpowane logik± doros³ych zabawy kilkulatków. Dowcipnie zilustrowane, ksi±¿ki o Nusi zawsze opowiadaj± te¿ o emocjach. Pomagaj± dzieciom skonfrontowaæ siê z w³asnym lêkiem czy samotno¶ci±.
Tym razem Nusia bêdzie musia³a zmierzyæ siê z poczuciem winy. Pewnego razu, podczas zabawy u zaprzyja¼nionej opiekunki u dzieci, Pumy, Nusia upuszcza na ziemiê niemowlaka. Ucieka do swojego domu, przemilcza ca³± sprawê przed tat± i chowa siê w ciemnym k±cie. Tam z gnêbi±cymi j± emocjami pomog± jej uporaæ siê dziwni przyjaciele – tak jak w poprzednich ksi±¿kach cyklu, bêd± to zwierzêta.
Dla wszystkich, którzy poznali ju¿ Nusiê, ta ksi±¿ka to lektura obowi±zkowa. Dla tych, którzy jeszcze nie mieli okazji poznaæ tej niezbyt ³adnej, nie za grzecznej, ale budz±cej wielk± sympatiê bohaterki – równie¿.
