Dziś zamiast nowości staroć.
Dobrze jest od czasu do czasu sprawdzić, czy nasza ulubiona lektura z dzieciństwa się nie zestarzała. Pierwsze wydanie "Tych, z dziesiątego tysiąca" miało miejsce blisko pięćdziesiąt lat temu w 1962 roku.
Akcja przenosi nas w odległą przyszłość - w rok 862 wczesnej ery kosmicznej, która zaczęła się od dnia, kiedy pierwszy człowiek postawił nogę na Marsie, (wszystko przed nami, można powiedzieć). W czasie tych setek lat ludzkość skolonizowała planety układu słonecznego i ich księżyce, wiodła też życie na wielu sztucznych planetach wokół i właśnie zamierzała poczynić wielki krok w stronę kolonizacji galaktyki. Na statku kosmicznym o nazwie Zwiadowca ruszającym na podbój Kosmosu spotykają się na wakacjach Ion Soggo - czternastolatek z Saturna i Alek i Alka Rojowie - nastoletnie bliźniaki z Ziemi. Ich rodzice stanowią załogę Zwiadowcy. Ta trójka wraz z robotem opiekuńczym Robikiem (na Saturnie to normalka) będzie musiała poradzić sobie z kosmicznymi tarapatami, w które wpadną ich rodzice. Przydadzą im się piątki z pilotażu i wysokie noty z kosmolotnictwa .
Powieść nie zestarzała się moim zdaniem, dalej czyta się ją z przyjemnością. Ilustracje Elżbiety Murawskiej świetne, dziwię się, że wcześniej zupełnie nie zwracałam na nie uwagi, w książkach dla nastolatków mogły nie istnieć. Teraz doceniam bardzo. Żałuję, że Jerzy Broszkiewicz - jeden z ulubionych autorów moich nastoletnich lektur - jest obecnie prawie niewznawiany. Szkoda. Marnuje się.
