zaczytani

Jak wiele matek, darzę sentymentem twórczość literacką własnego dziecka. Lubię wszystkie powieści, które zaczęła pisać Marysia. I tę o misiach w przedszkolu, i tę o niezwykle niebezpiecznych przygodach małpy, i kolejną o rodzinie weterynarzy pracujących w stajni, i następną o pegazach i jeszcze inne. Hmm.  I chciałabym przeczytać ich dalsze ciągi.
Wypatrzyłam w mojej ulubionej księgarni "Poradnik dla młodych pisarzy" i kupiłam Marii w prezencie.

Jest to podręcznik do kreatywnego pisania dla młodszej młodzieży. Mnóstwo podpowiedzi, jak zacząć powieść i jak ją spuentować, jak wyczarować ciekawego bohatera czy zwrot akcji, jak budować metaforyczne opisy i czemu one służą. Autorki doradzają i wyjaśniają, np. tak:
"Wasza postać, żyje w czasie książkowym. Abby HAyes (bohaterka cyklu powieściowego stworzona przez jedną z autorek poradnika) spędziła trzy lata w piątej klasie. Wielu uważnych czytelników pisało do mnie skargi: Dlaczego po letnich wakacjach ona znowu zaczyna piątą klasę? Dobre pytanie, na które nie potrafię odpowiedzieć, moi uważni czytelnicy! Poczułam wielką ulgę, kiedy Abby przeszła wreszcie do szóstej klasy. Poza tym znalazłam się w takim momencie, że gdybym musiała napisać choćby jeszcze jedną scenę rozgrywającą się w piątej klasie, mój mózg by eksplodował. (A wiecie, jaka to ohyda, czyścić klawiaturę ze strzępków mózgu.)"

Książka ma charakter wspierający - autorki zakładają, że każdy może pisać i generalnie, jeśli pisze, to już jest dobrze. Oprócz podpowiedzi stawiają przed czytelnikami (uczestnikami kursu) zadania do wykonania. Konkretne. "ŚMIAŁO. Przeróbcie opowieść, którą już napisaliście, używając innego rodzaju narracji."

Nie zachwyca mnie ten poradnik. Oprócz fruwającego mózgu problem  jest taki, że napisały go "znakomite autorki", o których w Polsce nie jest na razie zbyt głośno (eufemizm). Ellen Potter opublikowała w naszym kraju, z tego co wiem, jedną powieść dla dzieci, która przeszła bez echa. Anne Mazer jest autorką poczytnej serii o Abby Hayes - i tu znowu poczytnej bardziej za oceanem niż u nas (seria została wydana w Polsce przez małe wydawnictwo i teraz jest dostępna w niektórych bibliotekach). Momentami obie piszą jak znane autorki - przerzucają się pomysłami ze swoich książek, wspominają często o swoich bohaterach, cyklach powieściowych, tak, jakbyśmy wszyscy wiedzieli doskonale, o co im chodzi. Ja bym wolała, żeby taki poradnik napisała J.K. Rowling albo Jacqueline Wilson.