zaczytani

Trudno wyobrazić sobie kogoś mniej nadającego się na detektywa niż Ture Sventon. Człowiek, który zamiast „pistolet” mówi „piftolet”, naprawdę nazywa się Sture Svensson (rzecz jasna, nie umie tego wymówić) i jest wielbicielem psysi. To znaczy – ptysi. A jednak to właśnie Ture Sventonowi udaje się złapać wciąż wymykającego się policji Wilhelma Łasicę i jego wspólnika. Nie byłoby to jednak możliwe, gdyby pewnego razu w sztokholmskim biurze detektywa nie pojawił się tajemniczy człowiek, oferujący sprzedaż pachnącego wielbłądami dywanu. Uściślijmy – latającego dywanu.

W tej klasycznej książce jest wszystko co uwielbiam literaturze dla dzieci: przygoda, dowcip, charakterystyczni bohaterowie, wątki fantastyczne, świetna kreska ilustratora. W idealnych proporcjach. Czyta (i słucha) się jednym tchem. „Latający detektyw” ukazał się w serii „Mistrzowie ilustracji” już trzy lata temu, ale nie ma to żadnego znaczenia. Książka jest ponadczasowa. O czym najlepiej świadczyły wypieki na twarzy 6-letnich Ignasia i Poli, przysłuchujących się perypetiom Ture Sventona i towarzyszącej mu grupki dzieci.

Od razu po skończeniu książki zaczęłam szukać w internecie kolejnych części cyklu. W Polsce ukazała się jeszcze tylko jedna - „Detektyw na pustyni”, lata temu. Oto wyzwanie dla ambitnych polskich wydawnictw dla dzieci.

Wreszcie w  kryminalnej "Serii z kotem" dla dzieci  Wydawnictwo WAB zaczęło wydawać książki polskich autorów. Wcześniej ukazało się osiem książek będących tłumaczeniami zachodnich powieści sensacyjnych (np. Bracia Hardy) i detektywistycznych (np. Minerva Clark na tropie).
Jestem po lekturze kryminału Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby o kradzieży pomocy naukowej ze szkolnej pracowni biologicznej. Zlecenie (a raczej rozkaz) rozwiązania zagadki kryminalnej od dyrektora szkoły dostają detektywi z szóstej klasy Teoś Kefirek i jego przyjaciel Dominik, tfu Dominiczek. Para detektywów jest parą przeciwieństw - znamy ten schemat i on w powieści detektywistycznej się sprawdza - partnerzy się doskonale uzupełniają. Rozrabiaka Teoś gra w tej parze pierwsze skrzypce, ale bez rozważnego, dobrze wychowanego Dominika nie dałby sobie rady. W rozwiązaniu zagadki nieustannie przeszkadzają chłopcom pokręcone okoliczności, złośliwie fałszywe tropy i zdradliwe młodsze rodzeństwo. Obłęd w ciapki - jak powtarza w książce Teoś Kefirek. Lekka lektura na wakacje dla młodszych nastolatków.
Książkę dostałam z Wydawnictwa WAB.