zaczytani

Moje dziecko wróciło na jazdę konną po złamaniu ręki i odsiedzeniu w domu długiego zwolnienia z wuefu. Dawno nie była tak szczęśliwa. Zaraz też napisała do szkolnej gazetki recenzję kolejnego końskiego tasiemca.

"Znowu jeżdżę konno! Ach jakie to cudowne! Ręka na szczęście po ostatnim upadku zrosła się całkiem dobrze. Ale oczywiście nadal czytam książki. 

Następną moją ulubioną serią konną jest "Klara". Tytułową bohaterką książki jest dziewczynka, która nie tylko marzy o tym, żeby jeździć konno, ale ma też małe kłopoty w rodzinie. Jej rodzice się  rozwiedli i dodatkowo mama straciła pracę. Dziewczynka i jej mama zostają zmuszone do przeprowadzki. Klara na początku uważa, że nowy dom w Malinowej Dolinie jest okropny. Dopiero kiedy wchodzi do wielkiego ogrodu i widzi starą, opuszczoną stajnię, Malinowa Dolina zaczyna się jej podobać. Takie są początki przygód Klary. Co dalej? Przyjaźń i zdrada przyjaciółki Ani, wyścigi, nowy, nieujarzmiony koń, brak zainteresowania ze strony ojca. Dziewczynka musi sobie radzić w nowych sytuacjach. 

Seria może się spodobać wielbicielom koni i nastoletnich dramatów. 

W Polsce ukazało się już pięć części "Klary" a następne siedem jest w przygotowaniu. Na zdjęciu część pierwsza. Polecam!!! "

Wydawnictwo Rea, 2011

Tym razem recenzja mojej dziesięcioletniej córki Marysi. Pierwodruk w gazecie szkolnej - w październikowym numerze "Małego Redaktora":

Konne szaleństwo

Wiele osób uwielbia konie i konną jazdę. Ja zaczęłam jeździć w tym roku. Niestety na mojej siódmej jeździe, Morusek - kucyk, na którym jechałam, ucieszył się a ja… mam rękę w gipsie. Teraz zostały mi tylko książki i marzenia.

Spośród wszystkich serii o koniach, jakie czytałam, najbardziej spodobał mi się "Heartland" Lauren Brooke. 

Heartland to stajnia, w której leczy się blizny przeszłości u koni. Na przykład różne końskie strachy: koń boi się wejść do przyczepy, najlepszy koń do skoków w okolicy boi się skakać, koń boi się siodła i uzdy. Główną bohaterką jest zaklinaczka koni Amy Fleming z Virginii. Pomimo wielu problemów (brak klientów i pieniędzy, epidemia końskiej grypy i inne) Amy udaje się po śmierci matki utrzymać stajnię. W pracy z końmi wykorzystuje aromaterapię i ziołolecznictwo, ale podstawą jest nawiązanie dobrej więzi z koniem.

W Polsce do tej pory ukazało się 16 tomów "Heartlandu". Czytałam wszystkie i wyczekuję kolejnych części. A gips mam jeszcze trzy tygodnie.

Bohaterką "Konia na receptę" jest nastoletnia panna, która z powodu kłopotów rodziny   (choroba mamy i zagrożenie pracy taty) zamiast szósty raz pojechać do Egiptu, musi spędzić wakacje u ciotki w stajni w lesie. I jest z tego tytułu bardzo niezadowolona.  Oczywiście tylko na początku. Akcja, która pozwoli Jagodzie dojrzeć i zmienić nastawienie do życia, zawiązana jest wokół ratowania Szoguna - konia, który świetnie sprawdza się w roli terapeuty dla niepełnosprawnych dzieci. 

Książka Agaty Widzowskiej-Pasiak jest tak przewidywalna jak i  krzepiąca. Oczywiście dzieciakom dzięki ciężkiej pracy, twórczemu nastawieniu, szczęśliwemu zbiegowi okoliczności w ostatniej chwili uda się uratować konia. 

Dla dorosłego czytelnika schematyczność akcji i naiwne spojrzenie nastoletniej narratorki jest ciężkie przejścia.

Piszę o tej książce z polecenia mojej córki, która o koniach czyta wszystko (od maja 16 tomów serii "Heartland" Lauren Brooke, 3 tomy "Klary" Pii Hagmar i właśnie "Konia na receptę"). Marysia uważa, że brakuje takiego polskiego stajennego tasiemca i "Konia na receptę" traktuje jak dobry początek.