Tylko z pozoru jest to prosta, kilkunastozdaniowa historia o zwykłym dniu małej dziewczynki. Konstrukcja tej książki - tekst, ilustracje i układ edytorski - nadaje jej głębsze znaczenie. Sama historia może być punktem wyjścia do rozmowy o tym, czym jest szczęście lub pech. Można też czytać to króciutkie opowiadanie jako pochwałę zwyczajności, codzienności.
A co najważniejsze w przypadku lektury dla dzieci - autorzy nie zapomnieli o dobrej zabawie.
Każdy z nas zastanawiał się choć raz w życiu „co by było gdyby”. W taki właśnie sposób opowiedziana jest historia Amandy. Był pogodny dzień, dziewczynka wyszła na spacer. Miała pecha - gdyby nie skręciła w lewo, dostałaby piękny balon. Gdyby nie weszła do parku, mogłaby pomachać przejeżdżającemu królowi. Ale jest też druga wersja historii Amandy, optymistyczna - żeby ją poznać, musimy obrócić książkę do góry nogami i zacząć czytać od końca. Zakończenie obu tych opowieści jest jedno, lecz przewrotne.
Książka opowiada właściwie o tym, co się nie wydarzyło, na podstawowym poziomie pozwala na fantastyczną zabawę tą historią, np. na wymyślanie kolejnych alternatywnych wersji historii Amandy. Na całostronicowych ilustracjach możemy śledzić zapowiedź tego, co spotka bohaterkę. Z kolei to, co się nie wydarzyło, zaznaczone jest inną kolorystyką - te obrazki są czarno-białe, z jednym kolorowym akcentem. Książka może też jednak stać się pretekstem do rozmowy z dzieckiem o czymś znacznie bardziej skomplikowanym - rozumieniu i postrzeganiu szczęścia, różnej interpretacji tych samych wydarzeń, optymistycznym lub pesymistycznym podejściu do życia, tolerancji wobec innych niż nasza własna postaw. Cała kopalnia tematów w prostej i pogodnej książce obrazkowej dla maluchów. Brawa dla gdańskiego wydawnictwa EneDueRabe za kolejny świetny pomysł wydawniczy.
