zaczytani

Kiedy byłam dzieckiem i nastolatką, chciałam mieć siedmioro dzieci. Podróż z rondlem Edith Unnerstad była niewątpliwie jedną z tych książek, które ukształtowały to marzenie.
Siedmioro dzieci urodziło się mamie byłej aktorce szekspirowskiej (stąd wszystkie dziewczynki mają imiona ze sztuk Szekspira) i tacie komiwojażerowi - wynalazcy (stąd dla równowagi męskie imiona w tej rodzinie są zupełnie zwyczajne). Desdemona, Miranda, Rozalinda, Lars, Knut, Patryk i Ofelia plus rodzice - to przesympatyczna rodzina, która w domu nie ma zupełnie miejsca na postawianie kolejnego dziecinnego łóżeczka. Już i tak dzieci śpią w sprytnie skonstruowanych szafach, szufladach, na deskach do prasowania itp. Kiedy nieoczekiwanie Larssonowie dostają w spadku Lottę i Labana - dwa, silne pociągowe konie (nieoczekiwanie, bo w zasadzie liczyli na jakaś gotówkę), postanawiają ruszyć w wakacyjną podróż dwoma wozami, a po drodze promować i sprzedawać najnowszy wynalazek taty - rondel Pip. Przygody z tej podróży opisał w książce jeden z braci - Lasse.
To bardzo stara książka, wydana w Szwecji w 1949 roku. Polskie wydanie Naszej  Księgarni zostało zilustrowane przez Hannę Czajkowską - tę samą, która rysowała dzieci z Bullerbyn, ich zagrody i przygody.


Dodam jeszcze, że chciałam mieć siedmioro dzieci dokładnie do momentu, kiedy urodziłam swoją jedynaczkę Maryśkę. Co nie zmienia faktu, że dalej czytam takie książki z przyjemnością. Moja jedynaczka też.