zaczytani

Wyobraź sobie, że pewnego dnia dostałaś paczkę z dziwną hermetycznie zamkniętą puszką. I instrukcją obsługi. W środku czeka na Ciebie idealne dziecko w postaci zasuszonego karzełka. Jeśli postąpisz według instrukcji, będziesz mieć zwykłego kilkuletniego synka. Niezwykłego. Złożonego z samych zalet.
Konrad, chłopiec z puszki nie kłamie, nie brudzi, nie hałasuje, nie przeszkadza, nie zawraca głowy, nie wybrzydza przy jedzeniu, nie je cukierków przed obiadem, nie obija się w szkole itd. Jego mama, pani Bartolotti jest ekscentryczką, należy do tych osób, które nie zaprzątają sobie głowy tym, co pomyślą sobie o niej inni. Jest zaskoczona, kiedy w jej życiu pojawia się mały chłopiec, który mówi do niej mamo i lepiej niż ona zna się na wychowaniu dzieci.
Ta książka to opowieść o dziwnym spotkaniu dwójki dziwaków, o tym, jak rodzi się między nimi przywiązanie i przyjaźń. O tym, ile się mogą nawzajem nauczyć.
Bardzo mądra książka. Mówi o naszych różnych oczekiwaniach względem bliskich osób. O oczekiwaniu, że ktoś będzie idealny albo co najmniej normalny i co z tego wynika. Materiał na świetną rozmowę.