zaczytani

Ile tych „Czerwonych Kapturków” przewinęło się przez nasz dom. Ten jest zdecydowanie najdziwniejszy. Autorką ilustracji jest Květa Pacovská, znana czeska graficzka, twórczyni wielu książek autorskich książek dla dzieci. Jej wersja przygód dziewczynki i wilka wydaje mi się bardziej odpowiednia dla dorosłych niż dla dzieci. To książka estetycznie wyrafinowana, zgrany z szatą graficzną jest nawet kolor nitki, która posłużyla do zszycia kart. Wilk, Kapturek, drzewa wyłaniają się z prostych geometrycznych kształtów. Ilustracje przypominają kolaże, odwołują się do wielkich twórców abstrakcji. Ale to, co może zachwycić dorosłego czytelnika, niekoniecznie spodoba się dzieciom.

Ja też nie lubię pucołowatych babci i rumianych dziewczątek, które znam z wielu wersji „Czerwonego Kapturka”. W tej książce każdą stronę ogląda się jak obraz – ale brakuje w nich narracji, anegdoty, historii, które w ilustracji dziecięcej wydają mi się bardzo ważne.

Warto za to zwrócić uwagę na przekład Wojciecha Samborskiego, który przywraca tej historii niezwykle ważny sens. W jego oszczędnej wersji jest to opowieść o spotkaniu czystości i niewinności z uosobionym złem, a nie historyjka o dziewczynce, która nie słuchała mamy