zaczytani

 Jedna z tych wersji Kopciuszka, w której tytułowa bohaterka nie jest wyłącznie pozbawionym jakiejkolwiek inicjatywy popychadłem. Dzięki temu wracam do niej częściej niż do innych adaptacji klasycznej opowieści. Kopciuszek Zofii Staneckiej wprawdzie znosi najgorsze upokorzenia, ale szuka pociechy w książkach i chyba dzięki temu czuję do niej nić sympatii.

Podoba mi się pomysł ozdobienia opowieści motywami staropolsko - orientalnymi. Ojciec Kopciuszka jest kupcem, który ożenił się powtórnie z wdową po kupcu bławatnym, i wyruszył w podróż na Wschód, po nowe towary. Siostry wylegują się na otomanach, noszą ciżemki, a na bal ubierają czepce siodłowe. Choć opowieść to tylko przeróbka klasyki, bohaterowie są wyraźnie zróżnicowani. Kopciuszek to skryta, wrażliwa, dziewczyna, książę - marzyciel, a król - rozważny władca, z którego ust często padają wschodnie mądrości. Świetnie pasują do tej wersji losów Kopciuszka ilustracje Iwony Chmielewskiej, mieszające różne czasy i momentami przypominające rebusy.