zaczytani

Jedna z niezapomnianych bajek mojego dzieciństwa w wersji czytanej dla starszych przedszkolaków. Ma chyba jeszcze więcej uroku od animowanego pierwowzoru. Wodnik Szuwarek, mieszkaniec Szmaragdowego Stawiku, zaprowadza porządki na niebie: a to promyk słońca próbuje ukraść Gwieździe Polarnej trochę blasku, innym znów razem gwiezdny orzeł poluje na bezbronne niebiańskie baranki - chmurki. I to wszystko na głowie biednego Szuwarka, który z nizin swego bajorka musi za każdym razem na nowo organizować podniebny transport. Pełne poetyckich (ale na poziomie kilkulatka) metafor historyjki o kosmicznych perypetiach. I do tego bajkowa etymologia nazw gwiazdozbiorów.