zaczytani

Nie miałam wcale ochoty na ponowne przeżywanie problemów nastolatek. Te wszystkie rozterki miłosne, utarczki z rodzicami, kłopoty z budą, jakie to wydaje się odległe.

Wszystko, czego się spodziewałam, w tej książce jest. Zakochanie i rozczarowanie miłosne. Zasadnicza mama i rodzeństwo, które ma własne sprawy. Wymagający i niesprawiedliwi nauczyciele. A jednak „Pamiętnik nastolatki” czyta się z przyjemnością. To bezpretensjonalna opowieść o dorastaniu, z rodziną w typie borejkowskim w tle. Z humorem oddane realia szkoły. Wyrazista bohaterka - Natalia, uczennica pierwszej klasy gimnazjum. Choć przeżywa rozterki charakterystyczne dla swojego wieku, jest budzącą sympatię, stojącą twardo na ziemi osóbką. W tle Wrocław, konkretne ulice, parki i historyczne budynki.

Opowieść pisana jest formie pamiętnika, choć ten zabieg - przynajmniej z punktu widzenia dorosłego czytelnika - nie wydaje się zbyt trafny. To pamiętnik zbyt literacki, za bardzo odległy od zapisków, jakie mogłaby prowadzić nastolatka. Gdzieniegdzie snuje się dydaktyczny smrodek. Ciekawy pomysł na ilustracje - czarno białe, przypominające szkice na marginesach zeszytu.