zaczytani

"Piaski czasu" to drugi tom przygód Hermuksa Tantamoqa detektywa-zegarmistrza.  Tom nie gorszy od poprzedniego "Czas na mysz nie czeka".

Tym razem zachwycałam się Michaelem Hoeye - ironistą. Ileż tu błyszczącej kpiny! Świetlistego dowcipu! Autor inteligentnie wyśmiewa różne światki, parodiuje stosunki panujące w  świecie naukowców, kreatorów mody, artystów i sponsorów ludzi sztuki.

Sama historia również smakowita. Wszyscy wiemy, że potwory i duchy nie istnieją, prawda? W świecie myszy i innych gryzoni (w świecie przygód Hermuksa Tantamoqa) powszechne jest przekonanie, że nie istnieją koty. Przyjaciółka naszego zegarmistrza - Miriam jest autorką kontrowersyjnych obrazów  przedstawiających mityczne strachy.

A co jeśli ktoś może udowodnić istnienie kotów? I przekazać smutną prawdę o starożytnej historii, smutną i niechlubną, jeśli chodzi o myszy? Komu zależy na ukryciu prawdy, w takim stopniu, że zdolny jest do zbrodni?

Sprawa w sam raz dla Hermuksa Tantamoqa i jego przyjaciół. Polecam.