zaczytani

Ta książka doda otuchy tym, którzy wjeżdżają pierwszy raz na obóz lub kolonie i trochę się boją, że nie dadzą sobie rady. Jest dobra także dla tych, którzy czują, że nie zostali  stworzeni do gier zespołowych i przez których drużyna zawsze przegrywa wyścig słoni.

Dziewięcioletni Tim jedzie na pierwszy w życiu obóz. Nie jest z tego tytułu szczęśliwy. Pomysł taty, żeby przeżywał fantastyczne przygody na obozie sportowym nie wydaje mu się trafionym pomysłem, delikatnie mówiąc. Widzicie jego minę na okładce? Był tak przerażony już jadąc z rodzicami na miejsce zbiórki, zanim jeszcze zawisł na krawędzi podczas wspinaczki.

A potem? Okazało się, że nawet sportowa niedojda może znaleźć przyjaciół na obozie, nawet oferma  może przyczynić się do zwycięstwa drużyny w rywalizacji. Przyjaciele pomagają pokonać lęki i dla nich jesteśmy zdolni do bohaterstwa (na miarę). Bardzo sympatyczna historia dla młodszych uczniów. Można czytać okolicznościowo - na okoliczność samodzielnego wyjazdu, ale bez okazji też można.

Przez siedem dni ton kartek pocztowych Tima do rodziców zmieni się diametralnie. Od: Jest koszmarnie, zabierzcie mnie stąd natychmiast! Do: Szkoda, że obóz trwa tak krótko.

Dodam, że sama czekam na kartkę od córki z pierwszego obozu zuchowego. Niecierpliwie. Ona jechała prawie bez lęków. Z lękami zostałam ja.