zaczytani

Chodzi za mną taki temat pracy: Gryzonie w literaturze dla dzieci i młodzieży. Uznajmy to za etap zbierania materiałów. Mam w planach kilka wpisów ta dam.

To ich bystre spojrzenie, błysk inteligencji w oku, czujny ruch wąsa, zręczne, zmyślne ruchy łap, czy coś jeszcze innego uczyniło z gryzonia ulubionego bohatera literatury dziecięcej i młodzieżowej. Wśród gryzoni mamy  bohaterów heroicznych - jak amant filmowy Despero, komicznych - jak myszczyzna - Myszyn - redaktor z Myszygrodu Geronimo Stilton, mądrych myślicieli jak chomik Fredi, a z postaci kobiecych warto wymienić choćby Panią Tycią Myszkę - idealną gospodynię, która wyszła  pióra i piórka Beatrix Potter. Co za różnorodność. Każdy z Was dorzuci jeszcze jakiegoś gryzonia, prawda?

Dziś pragnę Wam przedstawić bohatera książki Michaela Hoeye "Czas na mysz nie czeka" mysiego zegarmistrza Hermuksa Tantamoqa - świetnego w swym fachu, bardzo punktualnego. Początkiem jego detektywistycznej przygody będzie zlecenie od aeronautki i poszukiwaczki przygód Linki Perflinger - niezwykle atrakcyjnej mysiej Panny, która zrobi na Hermukusie piorunujące wrażenie. Zniszczony w tajemniczej akcji zegarek udaje się naprawić na czas. Gdy panna Perflinger nie zgłasza się po jego odbiór, a pojawia się tylko w marzeniach sennych zegarmistrza, rozpoczna on śledztwo. Kto zamieszany jest w porwanie poszukiwaczki przygód? Za jaką cenę podła Tucka Mertslin pragnie zdobyć eliksir młodości? Do czego zdolne są jej lakierowane pazurki? Co wydarzyło się naprawdę w "Ostatniej szansie" - uzdrowisku, które założył krętacz kret doktor Mennus?  Co jeden krok to szpieg, złodziej, zdrajca i co drugi zagadka, porwanie i zbrodnia. JAk w scenariuszu z Hollywood.

Powieść kryminalna ze świata jakże ludzkich zwierzaków.