zaczytani

Cudownie jest czytać dziecku doroślejsze książki. Po tych wszystkich wierszykach i powtarzajkach przez pierwsze lata. Zacząć czytać takie książki, które samemu się przeżywało dawno temu.

Jak dla mnie - MAGIA - otwieram taką Pippi i przypominam sobie, jak sama leżałam w łóżku i czytałam koniec rozdziału, o tym jak Tommy i Annika dostają od Pippi prezenty, pamiętam swoje emocje z tamtych czasów i to jest śmieszne uczucie.

Oczywiście mnóstwa książek nie pamiętam aż tak dokładnie, czasem tylko tyle, że czytałam i mi się podobały. I jak teraz otwieram, to dopiero odkrywam, co mnie tak zachwyciło. Piszę o tym z powodu "Kłopotów Rodu Pożyczalskich" Mary Norton.  To nasza ostatnia wieczorna lektura. Fantastyczna. Czytam i sobie przypominam, że na wsi u babci miałam pod podłogą swoich Pożyczalskich - rodzinę małych ludzików i że podsuwałam im agrafki, szpilki i naparstki z babcinej maszyny do szycia. Czytam tę powieść i zachwycam się się szczegółami i szczególikami. Mam do nich słabość. Te wszystkie serwantki, kredensy, zastawy, serwisy dla lalek, zegary, gzymsy, kominki... ze starego angielskiego domu.

Patrzę na zasłuchaną córkę i wiem, że jej też chodzą po głowie jacyś Pożyczalscy.

Napiszę w kategoriach, że dla młodszych nastolatków, ale do słuchania spokojnie dla dzieci z pierwszych klas.