zaczytani

Do tego wpisu sprowokowała mnie Zefiryna, pisząc o Findusie Svena Nordqvista. „Gdzie jest moja siostra” (wyd. EneDueRabe) to książka tego samego autora. Jest wielka - dosłownie i w przenośni.

Powstała w nietypowy sposób: Nordqvist najpierw rysował ilustracje, potem napisał historię. Tekst jest tylko i wyłącznie pretekstem do zatopienia się w świat bajecznych, hipnotycznych obrazów, które wciągają niczym baśnie Szeherezady. Historia zaczyna się w pewnej mysiej norze i otaczającym go ogrodzie. Ale już na pierwszy rzut oka widać, że nie jest to zwykły kawałek przydomowej działki: na wiklinowych fotelach wylegują się tu biedronki z długimi trąbami, z drzew spoglądają groźne ptaszyska z uzębionymi dziobami, a spod niemal każdego liścia i źdźbła trawy wyzierają jakieś ciekawskie oczy lub nosy. Z tego miejsca w podróż w poszukiwaniu swojej młodszej siostry wyruszy mała myszka. Będzie to wyprawa po światach całkowicie oderwanych od rzeczywistości, a jednocześnie opowieść o tym, kim jest tytułowa siostra.

W wyobraźni Nordqvista może zdarzyć się wszystko. W ilustracjach do tej książki (powstawały 25 lat temu!) stworzył rzeczywistość całkowicie automiczną. Każda z kart książki to odrębny świat, w którym toczy się jakieś gorączkowe życie. Nie obowiązują żadne reguły: krowy mogą być wielkości domów, rycerze poruszają się na ślimakach, a grający w piłkę zakapturzony mnich wystawia w kierunku czytelnika goły tyłek.

Na każdej ze stron książki Sven Nordqvist ukrył myszkę, której poszukuje brat. Odnalezienie jej jasnej grzywki na wszystkich kartach wcale nie jest takie proste, nam udało się dopiero podczas kolejnego czytania. Niesamowite jest też to, że poszczególne ilustracje, choć zupełnie odrębne, przenikają się, łączą je jakieś ukryte przejścia, tajemnicze drzwiczki czy furtki celowo uchylone przez Nordqvista. Mnóstwo tu również dowcipu, cytatów i aluzji.

Książka na lata. Ogromny format sprawia, że chce się usiąść w fotelu, rozłożyć ją na kolanach i wejść w świat Nordqvista na tak długo, na ile się da.