zaczytani

Myślę, że jest to bardziej książka dla wrażliwych dorosłych o wrażliwym dziecku. Bardziej dla nich niż dla dzieci.

Bohaterem jest niesłyszący Emilio, któremu brakuje rodzinnego ciepła. Tak o sobie pisze: "Urodziłem się za wcześnie. Zbyt wcześnie rano. Lepiej się urodzić wieczorem, wtedy się i słyszy i umie mówić, w południe tylko się słyszy, a jak rodzi się wieczorem, umie się wszystko". Jego matka jest niezbyt szczęśliwą, opuszczoną przez męża (niezbyt wrażliwego to pewien eufemizm) kobietą. Bohater opisuje scenę, w której mama kąpie jego młodszą siostrę (sprawną, ładną, taką, o jakiej marzą rodzice, słowem urodzoną wieczorem). "Ładna była, gdy kąpała Lolo. Jak gdyby była wtedy najszczęśliwsza" A co wtedy robi jej syn, kiedy widzi ją taką szczęśliwą? Wychodzi.
Emilia ratuje przyjaźń, którą dostaje od starszego sklepikarza Javiera. To właśnie  on opowiada chłopcu o szumie i chlupotaniu morza, to jego troska o sprawia, że Emilio pragnie nauczyć się mówić. Wtedy pojawia się kolejna ważna osoba w życiu bohatera - terapeutka Anna - psycholog i nauczycielka mówienia.

Nie jest to wesoła historia. Odchodzi Javier, później umiera też matka chłopca. Emilio zostaje wraz z młodszą siostrę adoptowany  przez donnę Annę. Życie Emilia to troski i pożegnania.

Nie  wszystkie książki dla dzieci muszą być wesołe, a już na pewno nie muszą być rozchichotane. Można namalować poważny i dość ponury świat. Słowami.
W których  kryje się prostota.

Marzący o tym, by usłyszeć szum morza, Emilio pisze wiersz ołówkiem:

Wdrapię się wyżej niż najwyższa skała
aby napotkać słowa -
wypowiedziane przez wiatr
wyśpiewane przez morze.

To niezwykle oszczędna historia. Historia, która najpierw była sztuką teatralną, nowoczesnym baletem, a dopiero później doczekała się wydania książkowego. W słowach,  w opisach rzeczywistości autor Jeroen Van Haele zmieszał poezja i realizm. .

Nie ma tam happy-endu. A może jest tylko mało hollywoodzki. Choć w ostatniej scenie na plaży Emilio tańczy na plaży w rytm szumu fal, to słowa "I żyli długo i szczęśliwie" są ewidentnie z innej bajki, nie tej o niesłyszącym chłopcu.